هشدار به نامزدهای ریاست جمهوری: سیاست خارجی کشور، عرصه ی اعمال سلایق شخصی و حزبی نیست.

با اعلام اسامی نامزدهای نهایی انتخابات ریاست جمهوری توسط شورای نگهبان، کشور وارد مرحله ی جدیدی از فضای سیاسی شد. این انتخابات، در شرایطی برگزار خواهد شد که احزاب و شخصیت های سیاسی آمادگی و برنامه ریزی خاصی برای این حضور در انتخابات، در این زمان نداشته و همه ی هماهنگی های آن ها معطوف به خرداد سال 1404 بود.

اثر این بی برنامگی را می توان بطور کاملا مشهود در صحبت های دکتر پزشکیان، نامزد ریاست جمهوری نزدیک به اسحاق جهانگیری دید. دکتر پزشکیان که به باور بسیاری از کارشناسان، قصد بازگشت به سیاست های دوران حسن روحانی را دارد، می تواند منجر به گره زدن سرنوشت هرچیزی به FATF  و برجام شود. بسیاری از مردم کشته شدن روزانه چند صد ایرانی در اثر نبود واردات واکسن کرونا به بهانه ی FATF و برجام را به یاد دارند. این چند صد کشته ی روزانه، ناشی از عدم وجود اراده و برنامه برای واردات واکسن بود ولی عمدا آنرا به FATF و برجام نسبت می دادند تا آدرس غلط به مردم داده باشند. در صحبت های دکتر پزشکیان که امروز سه شنبه از صدا و سیما پخش شد، بی برنامگی و حالت شوک شدگی خاصی مشهود بود.

لجن پراکنی ممنوع

قطعا رای دهندگان به نامزدهایی که برنامه نداشته باشند، در همین انتخابات و به رییس جمهوری که وعده های نا به جا بدهد، در انتخابات دومین دوره ی ریاست جمهوری، واکنش منفی نشان خواهند داد؛ بنابراین، باید نامزدهای ریاست جمهوری و اطرافیانشان از دادن هرگونه وعده ی نا به جا پرهیز کنند زیرا چنین وعده هایی منجر به ایجاد یک نارضایتی خفته در جامعه می شود که می تواند پس از انتخابات های بعدی، خود را نشان دهد. بخشی از این وعده های غیر قابل انجام، به مسائلی مربوط می شود که جزو سیاست های کلی کشور است. هر رییس جمهوری باید حتما از کلیه ی سیاست های کلی کشور، تبعیت کند؛ در غیر این صورت، خطر ایجاد شکاف اجتماعی و یا بحران، قابل تصور است. نامزدها باید علاوه بر پرهیز جدی از ورود به دوقطبی های قومی و مذهبی که منجر به تشدید شکاف های القاء شده توسط استعمار میگردد، حتما از ارائه ی نظرات شخصی در خصوص سیاست خارجی، پرهیز کنند. لازم به تاکید است که در تمامی کشورهای جهان، سیاست خارجی، جزو سیاست های کلی بوده و نخست وزیر، رییس جمهور و یا وزیر امور خارجه، باید مجری این سیاست ها بوده و نحوه ی هماهنگی دیپلماسی و میدان را مدیریت کنند. اگر در انتخابات ریاست جمهوری پیش رو، نامزدی رفتاری غیر از این را در پیش بگیرد، چنین کسی برای کلیت کشور و نظام، خطر محسوب می گردد.

بازخوانی زبان بدن نامزدهای مطرح ریاست جمهوری

در حال حاضر، جهان در حال گذر به یک نظم جهانی جدید است. از منظر تاریخی، در دوره ی آغاز تجارت دریایی، همانند زمان رخداد انقلاب صنعتی و همانند اوج درگیری های جنگ جهانی اول، گذر به پدیده ی نظم جهانی جدیدی، رخ داد. در هر سه مورد اشاره شده، ایران صرفا یک Puppet State بود، یعنی یک عروسک خیمه شب بازی در عرصه ی نظم بین الملل که اختیار آن دست انگلیس، روسیه، آلمان و آمریکا قرار داشت. این کشورها نیز هرکاری که اراده و میل داشتند، بر اقتصاد، سیاست، ساختارهای اجتماعی، مرزهای سیاسی با همسایگان و ساختار حاکمیتی ایران تحمیل می کردند. امروزه ایران دارای امنیتی تضمین شده بوده و در عرصه های بین المللی و پیمان های امنیتی، نقشی مهم به دست آورده است. جهان نیز در حال گذر شتابان به یک نظم جدید است. کشورهای اصلی سازنده در این نظم جدید عبارتند از چین، روسیه، هند، برزیل، فرانسه، ژاپن، آلمان و ایران. اگر در این چند سال محدود پیش رو، تا سال 2050، کشور عزیزمان نتواند در سیاست خارجی و هماهنگ نمودن میدان و دیپلماسی، عملکرد مطلوب و مقتدری را از خود نشان دهد، مجددا باید شاهد تبدیل شدن کشورمان به عروسک خیمه شب بازی قدرت های نوظهور باشیم.

بررسی نقش صدا و سیما در رفتارسازی اجتماعی ناشی از مناظرات انتخاباتی

مردم ایران در آستانه ی یک تصمیم تاریخی قرار دارند: بازگشت به یک سیاست خارجی وابسته که مجبور است تا به همه ی کشورهای منطقه و فرا منطقه، باج بدهد یا ادامه سیاست خارجی مقتدر، معقول و غرور آفرین شهید امیر عبداللهیان و  شهید رییسی. این یک تصمیم سرنوشت ساز است. تصمیمی که شاید برای چند قرن، علاوه بر ایران، سرنوشت کل غرب آسیا و شمال آفریقا را خواهد ساخت. به باور کارشناسان مطلع بین المللی، ایرانیان نباید به کسانی که بر سر سیاست خارجی، معامله کرده و از پیگیری سیاست های کلی کشور دست می کشند، رای بدهند زیرا سیاست خارجی کشور، عرصه ی اعمال سلایق شخصی و حزبی نیست.