به گزارش نظرپرس، بررسی رفتار نامزدهای مطرح و معروف انتخابات ریاست جمهوری، می تواند به تشخیص نامزد اصلح کمک کند. اگرچه یک روز تا پایان مهلت ثبت نام نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری باقی مانده است، اما در همین چهار روز هم، برخی از معروفترین سیاسیون کشور، برای ثبت نام به وزارت کشور مراجعه کرده اند. برای رای دهندگان هم همیشه مهم است که بتوانند افکار واقعی این نامزدها را ارزیابی کنند؛ اما پی بردن به این موضوع، سخت و در مورد سیاسیون، سخت تر است. یکی از ابزارهای مفید و کارآمد برای دستیابی به باورهای پنهان اشخاص، بازخوانش زبان بدن آنها است. زبان بدن، گویای افکار ناشی از ضمیرناخودآگاه است؛ جایی که انسان ها کنترل اندکی بر روی آن دارند اما این ضمیر ناخودآکاه در کنترل همین انسان ها نقش کلیدی بازی می کند. در واقع، زبان بدن یکی از ابزارهای بسیار مهم و کلیدی در شناخت افراد در شرایط مختلف است. هنر تفسیر زبان بدن حتی در مذاکرات عادی مردم نیز کاربرد دارد و همه انسان ها ناخواسته یا خواسته از حرکات زبان بدن برای بیان حرف های خود، چه راست و چه دروغ استفاده می کنند و اگر فرد مقابل باهوش باشد و با زبان بدن آشنا باشد به راحتی می تواند از حس مخاطب خود، آگاهی یابد.
شرح عکس: پورابراهیمی در وزارت کشور، به هنگام ثبت نام برای ریاست جمهوری
در این جا تلاش شده تا با بازبینی فیلمهای مربوط به نامزدهای مطرح انتخابات ریاست جمهوری، به مخاطبان نظرپرس در واکاوی ضمیر ناخودآگاه این نامزدها کمک شود. این مقاله شامل ثبت نام کنندگان تا پایان روز چهارم بوده و برای پرهیز از هرگونه سوءتفاهم، اسامی نامزدها بر اساس حروف الفبا مرتب شده است. در ابتدا و پیش از هرچیز، تاکید میگردد که موارد ذکر شده می توانند دارای اشکال بوده و کامل و صحیح نیز نباشند.
شرح عکس: قدیری ابیانه در وزارت کشور، به هنگام ثبت نام برای ریاست جمهوری
احمدی نژاد: شوخی با خبرنگاران، عدم تمکین به تذکر بابت اتمام وقت سخنرانی، اقدام به ادامه ی سخنرانی خود بعد از اتمام وقت، ذکر موکد نام خود و کلمه ی بهار در سخنرانی، حرکات چرخشی دست، جمع شدن انگشت های وسط و اشاره به هنگام سخنرانی و نوع خاص شعارهای حمایتی که با سکوت آقای احمدی نژاد همراه بود. معنای این رفتارها عبارت است از: خود را فراتر از سایرین دانستن، علاقه ی شدید به خود، اعتماد به نفس، باور قطعی به درستی گفتار و رفتار خود و آمادگی برای به چالش کشیدن دیگران.
پورابراهیمی: وی که سخنران قهاری است، متن اصلی سخنرانی خود را از روی کاغذ خواند؛ ولی ارتباط چشمی خود را با مخاطب قطع نکرد. پورابراهیمی گاهی نیز به افزودن جملاتی فی البداهه به سخنرانی خود پرداخت و در چنین لحظاتی، ارتباط چشمی بسیار قوی با مخاطب برقرار می کرد. در بخش هایی از سخنرانی، سر پورابراهیمی به یکسو خم میشد و در انتهای سخنرانی، پس از ترک تریبون، مجددا به آن برگشته و صلواتی را قرائت کرد. به هنگام نگهداشتن شناسنامه به سوی خبرنگاران نیز، پورابراهیمی از هر دو دست خود استفاده کرد. معنای این رفتارها عبارت است از: ترس از فراموشی مطالب ناشی از کاهش اعتماد به نفس به هنگام نوشتن و خواندن مطالب، تمرکز کم، رعایت احترام و ادب و القای حس صمیمیت و مظلومیت.
جلیلی: پخش زودهنگام فیلم تبلیغاتی، رد شدن از مقابل سربازی که سلام نظامی می دهد، مردمی که با احترام دست به سینه مقابل آقای جلیلی ایستاده اند و اندکی سر خود را به جلو خم می کنند، مالش کف دست ها به هم و انگشت شست جمع شده در میان سایر انگشتان. معنای این رفتارها عبارت است از: حس هیجان و نگرانی، قصد انجام کار مهم، استرس، حس رضایت از حضور مردم برای دعوت از ایشان، تمایل به قدیس سازی.
شریعتمداری: وی در هنگام سخنرانی، تقریبا چشم از برگه های خود برنداشت. در ابتدا، سخنرانی شریعتمداری فاقد هرگونه حرکات دست بود. سپس گویی که ناگهان توصیه ی فرد یا افرادی را به یادآورده باشد، دست های خود را به حالتی تقریبا مصنوعی بالا آورده و مدام انگشت اشاره ی خود را بسوی حضار، تکان می داد. در ادامه یکبار دیگر، همین حرکت دستها نیز متوقف شد و با پایان یافتن وقت، آقای شریعتمداری همچنان به سخنرانی خود ادامه داد. معنای این رفتارها عبارت است از: خشک بودن، خونگرم نبودن، پرانرژی نبودن، منطقی بودن، تسلط برجمع، خود را فراتر از سایرین دانستن و عدم باور شخصی به کل مطالب خوانده شده.
قدیری ابیانه: وی تماس چشمی خود با مخاطبین را همواره حفظ کرده و بدون اتکا به یادداشت و کاغذ، به سخنرانی پرداخت. در لحظاتی که قدیری ابیانه در مورد عدالت و شفافیت صحبت می کرد، تن صدای وی اندکی بالاتر رفت. او موضوع قیمت بنزین را برای سخنرانی انتخاب کرد که می تواند برای بخشی از جامعه، قابل پذیرش نباشد. معنای این رفتارها عبارت است از: خشک بودن، صداقت، جدیت درمورد عدالت وشفافیت و به چالش کشیدن ثروتمندان.
لاریجانی: پخش زودهنگام فیلم تبلیغاتی، کج نشستن روی صندلی، پاهای باز روی صندلی، همراهی افراد متعدد با ژست های دیپلماتی. معنای این رفتارها عبارت است از: تمایل به متفاوت دیده شدن، حس برتری، اعتماد به نفس و احساس تلسط بر اوضاع.
در انتها نظرپرس مجددا تاکید می کند که این موارد قطعی نبوده و احتمال خطا در برخی از موارد مطرح شده در فوق، وجود دارد.