بررسی اثر ترور سید حسن نصرالله بر آینده ی منطقه و ایران

دکتر کوروش گرجی

با اعلام رسمی شهادت سید حسن نصرالله، گمانه زنی ها در خصوص آینده ی مقاومت در منطقه، مجددا رونق می گیرد. قطعا فقدان فرماندهان کارکشته، جبران ناپذیر است، اما قطعا سازمانی که بیش از صدهزار نیروی رزمی آموزش دیده و توان ساخت تجهیزات پیشرفته دارد، دارای ساختار منسجمی است که می تواند به سرعت این فقدان را جبران کند. به مخاطبان گرامی این مقاله پیشنهاد می کنم تا حوادث رخ داده در بازه ی زمانی پس از تابستان سال 1360 را به خاطر آورند: عدم کفایت و عزل بنی صدر در 1 تیر، ترور آیت الله خامنه ای در 6 تیر، ترور شهید بهشتی به همراه بیش از 70 فعال سیاسی کشور از جمله چهار وزیر و 27 نماینده ی مجلس در 7 تیر، ترور شهید کچویی رییس زندان اوین در 8 تیر، ترور شهید سید حسن آیت عضو هیات رییسه ی مجلس خبرگان در 14 مرداد، ترور محمدعلی رجایی رییس جمهور و محمدجواد باهنر نخست وزیر ایران در 8 شهریور، ترور آیت‌الله قدوسی دادستان کل کشور در 14 شهریور، ترور شهید مدنی در 20 شهریور و ترور سید عبدالکریم هاشمي نژاد در 7 مهر، فقط گوشه ای از حوادث سهمگینی هستند که در عرض سه ماه در کشور رخ دادند؛ اما با این حال، ایران به راه خود ادامه داد. پس از شهادت سید حسن نصرالله که بر اساس نظرسنجی سازمان های غربی، محبوب ترین شخصیت جهان اسلام بعد از رهبر معظم ایران بود، نباید انتظار تغییر چندانی در سیاست و روش های حزب الله لبنان داشت، همانگونه که پس از شهادت سردار سلیمانی نیز، نیروی قدس با قدرت به راه خود ادامه داد. در واقع هرگز نمی توان با حذف یک شخص، یک ساختار را کاملا نابود کرد.

مدتی طول می کشد تا غربی ها نوع رفتار دبیرکل جدید حزب الله لبنان را بشناسند و این به هیچ وجه برای آن ها مطلوب نیست. همانگونه که ژنرال مکنزی اعتراف کرد که ترور سردار سلیمانی کار درستی نبود، قطعا اشغالگران از ترور سید حسن نصرالله نیز پشیمان خواهند شد.

رمزگشایی از هدف اسراییل از اقدامات اخیر

سید حسن نصرالله بقدری مهم بود که آمریکایی ها برای ترور وی، بمب خاصی را در اختیار اسراییل قرار داده بودند که از بمب اتمی منفجر شده در هیروشیما نیز 30% قوی تر بود. نام شهید سید حسن نصرالله در تاریخ باقی خواهند ماند؛ همانگونه که سال ها پیش، نوام چامسکی، نابغه ی قرن، پس از ملاقات حضوری با وی گفت: سید حسن نصرالله یکی از دو انسان بسیار باهوشی است که در زندگی خود ملاقات کرده ام. شهید سید حسن نصرالله نیز همانند همه ی رزمندگان حزب الله، آماده ی جان دادن بر سر آرمان های خود بود. نباید فراموش کرد که بخش بزرگی از لبنان که حتی شامل بیروت نیز می شد، تازه در سال 2000 از زیر چکمه های ارتش اسراییل، آزاد شد و هر شخصی که در دوران اشغالگری اسراییل به حزب الله پیوست، واقعا جان برکف بوده است.

رویدادهای دو روز اخیر نشان داد که حملات حزب الله لبنان به اسراییل، با سید حسن نصرالله و یا بدون سید حسن نصرالله ادامه خواهد داشت؛ البته یمن و عراق هم تغییری در روند حملات خود به اسراییل ایجاد نکرده اند. در حال حاضر، هدف اول اسراییل، مواجهه با حزب الله است و این مواجهه باید در نهایت بر روی زمین اتفاق بیفتد. اسراییل در نیروی زمینی فاقد برتری نسبی در مقابل حزب الله می باشد. در واقع، برتری اسراییل در نیروی هوایی، رسانه و موارد امنیتی بوده و از همین سه مورد، در کلیه ی عملیات های خود نهایت استفاده را می برد؛ اما استفاده از این برتری ها برای وادار کردن لبنان و غزه به تسلیم، تا این لحظه بدون نتیجه مانده است. فشار بیشتر بر لبنان فقط از طریق ورود نیروی زمینی، قابل تصور است؛ اما عوارض طبیعی و جغرافیای مرز لبنان و فلسطین اشغالی نیز کار را برای ارتش اسراییل سخت خواهد کرد. از سوی دیگر، برای ورود زمینی به لبنان، اسراییل باید تهاجم هوایی خود را محدود کند. اسراییل امیدوار است که به این طریق بتواند تسلیم لبنان و فلسطینیان را رقم بزند.

جلوی خیانت بزرگ به ایران را باید همین الان گرفت

قطعا هیچکس جای سید حسن نصرالله را که با یک سخنرانی، تمام دستگاه تبلیغاتی غرب را کیش و مات می کرد، نمی گیرد؛ اما دبیرکل بعدی حزب الله هم شگفتانه هایی برای رژیم صهیونیستی دارد. در اینجا نگرانی در خصوص سوریه بسیار جدی تر از گذشته می شود؛ زیرا در سوریه که حلقه ی اتصال شرق و غرب محور مقاومت است، پیدا کردن یک جانشین برای اسد، کار آسانی برای محور مقاومت نخواهد بود.

در پایان، باید تاکید کرد که اگرچه خون این بیگناهان و آزادی خواهان گریبان غاصبان را گرفته و شاهد فروپاشی رژیم صهیونیستی از درون خواهیم بود؛ اما با این حال همچنان دو سئوال بدون پاسخ مانده است: چرا لبنان از پدافند خود بر علیه هواپیماهای اسراییلی که بعضا در ارتفاع بسیار پایین هم پرواز می کنند، استفاده نکرده است؟ و چرا ایران در بی عملی مطلق فرو رفته است؟ شاید از جنبه ی امنیت ملی فرقی نکند که چه کسی رییس جمهور باشد؛ اما انتظار همه ی آگاهان این است که باید در این روزها شاهد جنب و جوش دستگاه دیپلماسی ایران باشیم.