کم کم معلوم می شود ایران از اول حق داشته

تصور نکنید اینها را از روی تحلیل شخصی مطرح می کنم، با مقداری جستجو همه مطالب را می توانید روی اینترنت پیدا کنید از نقشه های آمریکا برای خاورمیانه جدید گرفته که به نام طرح هایی برنارد لوئیس و مرزهای خونین و طرح آتلانتیک و مسیر راه و…از آنها نام برده شده تا اعتقادات و باورهای صهیونیست ها و حرف هایی که اخیرا وزرای اسرائیلی مانند اسموتریچ و بن غفیر و نتانیاهو و… درباره اسرائیل بزرگ زده اند.

تصور اینکه مثلا هدف اسرائیل و آمریکا فقط سرنگونی نظام ایران است و می خواهد در نهایت یک صلح و آرامش در منطقه برقرار گردد و پسر شاه و یا… را بیاورد سر کار و یا اینکه کاری به کار دیگران در منطقه کاری ندارند ابله ترین تصور ممکن می باشد.

اگر کار اسرائیلی ها با ایران و جبهه مقاومت تمام شود بعد اش به بهانه های مختلف سراغ کشورهای دیگر منطقه خواهند رفت و بخش های مرغوب آنها را تصرف خواهند کرد و سکوت این کشورها در مقابل جنایات اسرائیل فقط منجر به آن خواهد شد که خودشان در صف سلاخی مقداری عقب تر بروند.

حتی تصور اینکه ایالات متحده بعدها از آنها حمایت خواهد کرد و اینکه اینها معاهده های دفاعی مشترک با آمریکا و کشورهای دیگر اروپایی دارند هم تصور بسیار ساده لوحانه است.

وقتی که وقت اش برسد همین پایگاه ها بر علیه آنها استفاده خواهد شد.

ایران به دنبال نابودی اسراییل از طریق جنگ نیست

دقیقا مشابه پایگاه هایی که آمریکا درعراق و یا افغانستان و یا پاکستان ویا … برای به اصطلاح مبارزه با تروریسم ایجاد کرد اما تنها کاری که انجام نداد مبارزه با تروریسم بود و تنها کاری که این پایگاه ها انجام دادند کشتار مردم این کشورها به بهانه تروریست بودن بود.

به هر حال هر روز بیش از دیروز معلوم می شود که ایران از ابتدا کاملا حق داشته که برنامه ریزی کرده بوده اسرائیلی ها را در مرزهای خود مهار کند و هر چه قدر ایران برای این سیاست سرمایه گذاری کرده ارزش اش را داشته و حتی ارزش دارد ایران برای بقای خود و حفظ موجودیت کشور و همچنین امنیت ملی خود بیش از اینها روی مقابله با اسرائیل در مرزهای دور سرمایه گذاری کند.

بحثی که اینجا مطرح می باشد این می باشد که در حال حاضر رسیدگی به دشمن دور اولویت اول باید باشد یا دشمن نزدیک چون ضربه ای که ستون پنجمی ها به امنیت ملی و موجودیت کشور می زنند کم از ضربه دشمن دور نباشد شاید حتی بیشتر هم باشد.