استانداری، در قامت یک رییس جمهور

به گزارش نظرپرس، پس از تغییر استاندار مازندران، بررسی عملکرد وی در طول مدت مدیریت این استان به ظاهر برخوردار، تا مدتی در رسانه ها ادامه خواهد داشت. تجربه ی شخصی اینجانب، ناشی از ارتباط با دهها وزیر، استاندار و نماینده ی مجلس این فرصت را فراهم می کند تا نکاتی را در خصوص سید محمود حسینی پور ذکر کنم. در حالیکه اکثر مدیران شاغل در سطح استانی، افرادی یک یا حداکثر دو بعدی هستند، استاندار سابق مازندران، فردی است با توانمندی های ویژه. اطلاعات بالای وی در زمینه های گوناگون و سرعت بالای یادگیری ناشی از ضریب هوشی بالا، به همراه فن بیان و توان اقناع سازی ناشی از سرعت بالای انتقال ذهن، از سید محمود حسینی پور مدیری ساخته که به راحتی می تواند در قامت یک رییس جمهور موفق، انجام وظیفه کند. اگرچه ساختار ضعیف اداری، رواج روابط فردی، ظاهرسازی و بعضا لابی گری ها اجازه نداد تا مردم مازندران به نحو احسن از توانمندی های حسینی پور استفاده کنند؛ اما با اطمینان می توان وی را بنیان گذار مازندران نوین نامید. روزی که در گفتگوی تلفنی با یکی از اصحاب رسانه ی مازندارن، که اتفاقا از آشنایان قدیمی بنده هستند، از استاندار سابق مازندران به عنوان “آقای خاص” یاد کردم و بعدها همین لقب، تیتر آن رسانه شد، هرگز فکر نمی کردم که پس از حدود دو سال، شاهد تودیع و تکریم وی در مقام استاندار مازندران باشیم.

سید محمود حسینی پور دارای اطلاعات گسترده ای در زمینه ی تاریخ، جغرافیا، ملل، فرهنگ، اقتصاد، تولید، کارآفرینی، سیاست، مسائل فرهنگی، اطلاعات و امنیت، اسلام، انقلاب، روان شناسی، حقوق، مدیریت و غیره بوده و توان استفاده از این علوم را نیز به نحو احسن دارد. به نظر می رسد، رییس جمهور مردمی کشورمان باید به هر شکل ممکن، شرایط ادامه ی فعالیت وی در استان مازندران را محقق می نمود. پذیرش مسئولیت استانداری مازندران بعد از حسینی پور، کار بسیار سختی است زیرا وی علیرغم شرایط خاص جسمانی، با تمام توان و واقعا بطور شبانه روز، خود را وقف خدمت به مازندارن نمود. عمل به مردم داری، خوشرویی، صداقت، پاک دستی، تیزهوشی، برنامه ریزی های درازمدت، پیگیری های مستمر و تلاش برای محرومان در سطحی که سید محمود حسینی پور بدان اقدام می نمود، کار بسیار سختی است.

حسینی پور و امثال وی را باید حمایت کرد تا بتوانند با استفاده از توانمندی های شخصی خود، به کادرسازی روی آورند. در این صورت، چنین مدیرانی بدون نیاز به افراد ظاهرساز و صرفا با اتکا بر تیمی که خودشان آنرا پرورانده اند، گره از مشکلات کشور باز می کنند. سپردن کارهای کوچک به امثال استاندار سابق مازندران، مصداق کفر نعمت است؛ زیرا باور دارم که سید محمود حسینی پور می تواند به راحتی کارهای بزرگی را در کشور به ثمر برساند. امروز یک مازندران قدردان زحمات وی است.