بررسی منافع ایران در معامله گازی قرن

به گزارش نظرپرس، بر اساس توافق صورت گرفته بین ایران و روسیه، قرار شد تا روزانه و تا سقف 300 میلیون متر مکعب گاز روسیه، از ایران عبور کند. این میزان، معادل گاز صادراتی روسیه به کل اروپا بوده و حدودا سه برابر ظرفیت فعلی خطوط لوله ورودی گاز به مرزهای شمال شرق و شمال غرب ایران می باشد. ایران می تواند بخشی از ایران گاز را خریده و مورد صادرات مجدد قرار دهد و یا اینکه آنرا سواپ کند.

اگرچه 25% گاز سواپ شده، به عنوان دستمزد به ایران پرداخت می شود، اما در خریداری و صادرات مجدد گاز روسیه، ایران منفعتی حتی بیشتر از این هم دریافت می کند.

نقش ایران در ایجاد پول واحد کشورهای عضو بریکس؛ بخش اول: ظهور و سقوط اولین هژمون بین قاره ای

سواپ می تواند خطر تهدید بازار منطقه ای ایران را نیز در پی داشته باشد. با این حال، قطعا مزیت جغرافیایی، شرایطی را برای ایران فراهم کرده تا در ذیل این قرارداد بزرگ، سهم بازار مشخصی برای ایران فراهم گردد تا انجام سواپ منافع آن را تهدید نکند.

بخش دیگری از این توافق شامل انتقال تکنولوژی، توسعه ی ال ان جی و سرمایه گذاری در میادین ایران بوده و قرار است به یک قرارداد 25 الی 30 ساله ی راهبردی منجر شود.

در واقع با اجرای این توافق، ایران، جای اروپا در انتقال گاز روسیه را می گیرد.

توجه به تغییر بازار جهانی گاز طبیعی مایع: یکی از راه های تسریع رشد اقتصادی ایران

این توافق بسیار مهم و راهبردی از سال 1401 آغاز شده و در عرض دو سال به نقطه ی کنونی رسیده است. در مقایسه باید یادآوری کرد که مذاکرات مربوط به چنین قراردادهای مشابهی در جهان، معمولا تا 10 سال نیز طول کشیده است.

روس ها به دنبال انجام این توافق با ترکیه بودند و ایران با استفاده از توان دیپلماسی فعال خود، توانست مسیر تصمیم روسیه را عوض کرده و با انجام یکسری مذاکرات فشرده، مقدمات تبدیل ایران به هاب گازی در جهان را فراهم کند. در همین راستا، ایران در دو سال گذشته مذاکراتی را با ترکمنستان، آذربایجان، قطر، عراق، هند، عمان، افغانستان و غیره نیز آغاز نموده است.

آغازی بر پایان یکه تازی FATF در جهان

به باورکارشناسان، روابط نزدیک آقای زنگنه با رییس دولت سیزدهم و سوابق عملکردی ایشان در خصوص قراردادهای گازی، می تواند منجر به نگرانی جدی در حفظ منافع ایران و اجرای این توافق بزرگ ایجاد کند. اگرچه شاید این نگرانی کارشناسان، معقول باشد اما در بدبینانه ترین حالت، با فرض اینکه دولت چهاردهم در صادرات ال ان جی حاصل از تبدیل این حجم از گاز و یا حتی صادرات بدون تبدیل آن، ناموفق باشد و فقط  این گاز را در نیروگاه های داخلی به برق تبدیل کند، صادرات گازوییلی که پیش از این در نیروگاهها به برق تبدیل می شد، می تواند حدود 10 میلیارد دلار سود خالص برای ایران داشته باشد.