به گزارش نظرپرس، در آستانه ی انتخابات ریاست جمهوری قرار داریم. شش نامزد با کارنامه ها و برنامه های گوناگون در حال رقابت به منظور جلب نظر مردم هستند. در این بین، تقریبا برای هر نوع سلیقه ای، یک نامزد وجود دارد: از دکتر پزشکیان که کاملا فاقد برنامه است تا دکتر جلیلی که ظاهرا مجموعه ای از برنامه ها را تدارک دیده است؛ از دکتر قالیباف با کارنامه ای مملو از موفقیت های افسانه ای تا دکتر قاضی زاده هاشمی که همچنان نیاز به کسب تجربه در اجرا دارد.
در این بین، سبک دکتر قالیباف در برنامه ریزی و اجرا، منحصر به فرد است تا حدی که بسیاری از کارشناسان اعتقاد دارند که هیچ یک از وعده های وی، اجرا نشده نمی ماند و به همین دلیل است که کارنامه ی دکتر قالیباف به تنهایی با کارنامه ی دهها دولتمرد و وزیر، برابری می کند. در کارنامه ی وی، کارهای بزرگی وجود دارد که روزگاری، فقط در حد وعده بودند؛ اما امروزه بخشی از جامعه ی ما از آن بهره مند می شوند. از لیست بلند بالایی که کارنامه ی موفق دکتر قالیباف، نامزد ریاست جمهوری ایران را تشکیل می دهند می توان به موارد ذیل اشاره نمود:
1-افزایش حقوق سربازان وظیفه
2-همسان سازی حقوق بازنشستگان
3-رتبه بندی معلمان
4-اقدام راهبردی برای به انفعال کشاندن کشورهای غربی در موضوع هسته ای
5-کاهش اختلاف طبقاتی بین شمال و جنوب تهران
6-توسعه ی سریع متروی تهران و برقراری اتوبوس های سریع السیر
7-تکمیل طرح شفافیت قوا
8-و غیره
در بازار داغ وعده و وعیدهای انتخاباتی، دکتر قالیباف، برنامه جدید خود را اعلام کرد که عبارتند از:
1-متناسبسازی حقوق و تورم
2-سپر حمایتی در لوازم اساسی زندگی
3- اعطای یک قطعه زمین مسکونی به همۀ افراد فاقد مسکن
4-تأمین سهساله خانه زوجهای جوان
5-واردات خودروی باکیفیت
6-انسداد مرز شرقی و ساماندهی اتباع غیرایرانی غیرمجاز
7- تأسیس پایتخت دوم ایران در سواحل دریای عمان
نکته ی جالب توجه در بخشی از این وعده ها، این است که پیش از این در سایر کشورها، به انجام رسیده اند و در نتیجه، بخش قابل توجهی از این وعده های دکتر قالیباف، قابلیت اجرا داشته و شاید مردم بتوانند از همین الان، این وعده ها را اجرا شده بدانند؛ چون دکتر قالیباف، حلوای نقد است. شاید این ضرب المثل را شنیده باشید که می گویند “سیلی نقد به از حلوای نسیه”. منظور گذشتگان ما از این ضرب المثل معروف این است که وعده، هرچقدر هم جذاب و شیرین باشد، جای عمل صحیح را هر اندازه که اندک باشد، نمی گیرد. به همین دلیل، عقلای هر قوم، به کارنامه ی افراد، بیش از هر چیز دیگری توجه می کنند.