کوروش گرجی
به گزارش نظرپرس و به نقل از خبرگزاری فارس، امروز نخستوزیر غربگرای ارمنستان مدعی شد: “من چند ماه است که میگویم بین ارمنستان و آذربایجان جنگی در کار نخواهد بود، بلکه صلح برقرار خواهد شد. اتفاق امروز یک رویداد تاریخی است و میتوانیم بگوییم که صلح بر اساس حاکمیت و تمامیت ارضی کشورهای ما برقرار شده است”.
پاشینیان در حالی ادعای فوق را مطرح کرد که توافق بر سر ایجاد کریدور ترانزیتی از خاک ارمنستان که ضمن توافق چارچوب صلح بین باکو و ایروان به امضا رسید، باعث تغییر مرزهای شناخته شده خواهد شد. وی همسو با اظهارات دیروز ترامپ که ادعا کرد این کریدور سرمایهگذاریهای زیرساختی قابلتوجهی از سوی آمریکا و مزایای اقتصادی برای هر سه کشور به همراه خواهد داشت، گفت: «بازگشایی مسیرهای حملونقل منطقهای میلیاردها دلار سرمایهگذاری را به سوی اقتصاد ارمنستان جذب خواهد کرد» و از شهروندان کشورش خواست که «حول برنامه صلح متحد شوند».
این برنامه ی صلح مورد ادعای پاشینیان، چیزی جز کوچکترسازی ارمنستان نیست، موضوعی که هفته ی گذشته آن را هشدار داده بودم. بر اساس سوابق تاریخی، عموم مناطقی که به یک هژمون جهانی اجاره طولانی مدت داده شد، دیگر به خاک کشور مادر بازنگشته است. بنابراین اگر این توافق موسوم به کریدور ترامپ اجرایی شود، مردم ارمنستان باید جنوب کشور خودشان را از دست رفته بدانند.
وعده ی پاشینیان به مردم ارمنستان، میلیاردها دلار سرمایه گذاری بود (همانند وعده ای که غربگراهای ایران، بابت سرمایه گذاری آمریکا در ازای انجام مذاکرات هسته ای به مردم ایران می دادند). طبیعتا این سرمایه گذاری باید توسط آمریکا صورت پذیرد؛ اما این کشور 37000 میلیارد دلار بدهی دارد. یکی از بزرگترین ابهامات امروز جهان این است که آمریکا چگونه می تواند این بدهی را پرداخت کند؟ این بدهی 1/2 برابر GDP کشور آمریکا است؛ یعنی اگر کشور آمریکا تمام تولید ناخالص ملی خود را تا آخرین سنت، صرف بازپرداخت این بدهی کند، باز هم موفق نخواهد شد. این در حالی است که برخی بانکهای آمریکا نیز دچار مشکلات سرمایهگذاری و نقدینگی شدهاند. این عوامل ترکیبی میتوانند منجر به بحرانی جدی در آمریکا شوند، بهویژه اگر بحران بدهی دولتی با بحران بانکی همراه شود. همچنین، در بلندمدت، افت ارزش دلار به عنوان ارز ذخیره جهانی نیز قابلیت وقوع دارد و میتواند اوضاع را تشدید کند. یکی از راههای نجات فعلی آمریکا، جذب سرمایه گذاری خارجی است، کاری که تا این لحظه ترامپ از طریق کشورهای قطر، عربستان سعودی، امارات متحده عربی و … به انجام رسانده است. پس احتمال سرمایه گذاری آمریکا در ارمنستان، بسیار کم است چون آمریکا پولی برای اینکار ندارد.
در واقع هدف آمریکا از کریدور جنوبی ارمنستان این است که منطقه ی قفقاز جنوبی را به یک اوکراین دیگر تبدیل کند. به ارمنستان و آذربایجان نیز همانند اوکراین، وعده ی عضویت در ناتو و سرمایه گذاری داده شده بود، اما فقط ویرانی و مرگ در جنگی با سرزمین برادرانشان، نصیب مردم اوکراین شد. باید دعا کرد که مردم عزیز ارمنستان و آذربایجان در جنگی که پاشینیان و علی اف، بذر آن را در کاخ سفید کاشته اند، آسیب نبینند. این مردم بافرهنگ هنوز سالهای 1915، 1920، 1994، 2020 و کشتارهای سومقاییت، گنجه؛ باکو، ماراقا، خوجالی، استپاناکرت و … را فراموش نکرده اند.
ایران برای مردم ارمنستان و آذربایجان، بهترین آرزوها را دارد.
عالی 👌
سلام و عرض ادب. تشکر از لطف شما